هنوزم با تو نشستن به همه دنيا ميارزه

فکر کردم که اگر شش ماه بیشتر زنده نباشم میخوام چطوری زندگی کنم .xa0 نهم خرداد بود که این تصمیم رو گرفتم و الان درست شش ماه و دو روز گذشتهxa0 xa0 خب توی این شش ماه خیلی اتفاق ها افتادxa0 من الان دیگه مثل قبل ن...

چقدرجالب شده همه چی دارم شبیه یه چیزی میشم که انگار اصلا شبیه خودم نیست باورم نمیشه گاهی روزها میگذره و من حتی یاد این وبلاگم هم نمیفتم باورم نمیشه که دارم فراموش میکنم اونی رو که دنیام بود حس رهایی میکنم حس میکنم دارم از یه زندان آزاد میشم زندانی که خودم ساخته بودم و اون نگهبانش بود دیگه نمیخوام توی این زندان باشم میخوام رها کنم و برم xa0 xa0 پ ن: حالم بهتر شد خدا....ممنونم که رهام نکردی و توی مسیر خوبی قرارم دادی باز هم رهام نکن دلم بارون میخواد کاشکی بارون بیاد...